Eerdere terugkomst uit Gambia

Zoals u misschien wel weet zijn wij 9 dagen eerder terug gekomen uit Gambia dus op 5 april i.p.v. 14 april. Deze keuze is gemaakt vanwege een groot aantal tegenslagen, beginnend met het achterlaten van onze auto in Mauritanië waar we veel tijd en moeite in hebben gestopt. Verderop in de reis, in Senegal wel te verstaan, zijn we in onze slaap van geld bestolen, wat niet uitgekeerd wordt door de verzekering. In Gambia is Nick op klaarlichte dag ook nog eens bestolen van een fotocamera, en een mp3 speler. Hier zien we als het goed is wat van terug.

Buiten deze vervelend gebeurtenissen, zaten wij zonder auto, wat grote problemen oplevert aangezien het leven voor in Gambia heel moeilijk is zonder transport. De school is 45 minuten rijden vanaf onze verblijfplek. Om dit probleem te verhelpen, kregen we van de stichting de ambulance tot onze beschikking, welke een ander team voor ons zover kapot maakte dat we de auto ruim 3 weken niet hebben kunnen gebruiken. Op deze manier waren we continu afhankelijk van andere mensen, wat veel frustraties en transport problemen opleverde.

Tijdens ons verblijf zijn er ook wat problemen geweest met de school waarop wij lesgeven (GTTI) en met het management hiervan. Na een aantal keer een gesprek met een coach van GFA te hebben gehad, is het om onduidelijke redenen niet bij Jan Huizinga aangekomen. In de 4^de stageweek hadden we een confrontatie met een coach van de stichting, welke op een flinke ruzie uitdraaide en wat voor ons de druppel was. Hierop hebben wij het besluit genomen eerder naar huis te gaan. Voor onze stage heeft dit alleen als gevolg dat wij 5 stage dagen missen, Wij missen maar 5 stage dagen doordat in stage periode van 7 weken in Gambia een week vakantie zit.  Omdat wij allebei nog ongeveer 20 dagen stage bij onze nieuwe werkgevers is dit geen probleem

Stageweek 5  in Gambia 27 maart t/m 2 april

Deze week hadden we met dhr. Gernaat een trainingsweek gehad voor de leraren, Hierin verzorgen wij ( de leerlingen van ROC Mondriaan ) Dus de teams, Roma, Dusty dutchman en Desert-Rats  de praktijk in de cursus, Deze bestond uit metingen met Multimeters, Oscilloscopen en uitlijnen, Wij zelf hebben grotendeels uitleg gedaan over de oscilloscoop d.m.v. een functiegenerator, Zo is het duidelijk uit te leggen hoe deze werkt zodat de leraren dit weer uit kunnen leggen aan hun leerlingen zodat het niveau van het onderwijs hoger wordt. Wij hoefden geen lessen te geven aan onze groepen omdat deze examens hadden, Dus dit was een eenvoudige week voor ons, En op de vrijdag hebben we ons eigen gereedschap geschonken aan de brandweer van Serrekunda ( hier is ook de brandweer auto aan geschonken) en hierna hebben we tijdens een diner de certificaatuitreiking voor de leraren gehad

Stageweek 4  in Gambia 20 t/m 27 Maart

Maandag was het in eerste instantie het plan om s’ochtends terug te rijden uit Senegal en dan s’middags les te geven, Dit was ons verteld dat dit wel te halen is maar dit bleek niet te halen zijn dus hebben we de lessen voor de maandagmiddag geschrapt, dinsdag ben ik begonnen met het vullen van het differentieel van de Brandweerwagen terwijl Nick hier het onderhoudsschema voor aan het maken geweest is. Dit zodat de auto later ook goed onderhouden blijft en nog lang dienst kan doen. Nadat dit gebeurt was hebben we een proefrondje gereden en de auto een tijdje laten staan of deze niet weer ging lekken, Dit was niet het geval dus het was goed. s’middags de wagen weer teruggebracht naar de brandweer, Hierna zijn we nog bezig geweest met de Pajero met een nieuwe waterpomp monteren, Een lekke radiateur, olielekkage bij de oliedruk schakelaar en een slechte verbinding in de kabelboom. Ook nadat dit alles was gebeurt ben ik (Jarco) ook nog een Leraar van ROC MN wezen assisteren bij het draaiend krijgen van een dieselpompen test en afstelbank, Dit is uiteindelijk niet gelukt omdat deze een keer door te hoge luchtdruk heeft gekregen en hierdoor kapot gegaan is.

Stageweek 3 in Gambia 13 t/m 19 Maart

Deze week zijn we alleen maar bezig geweest met het sleutelen aan auto’s van GFA, Als eerst hebben Nick en ik maandag de verstuivers van de Pajero weer  in elkaar gezet, Nadat we deze gemonteerd hadden en de accu pool aansloten hadden we gelijk kortsluiting,Na enig zoeken zagen we een beschadigde draad en nadat we deze gerepareerd hadden en weer probeerde bleek dat de er nog steeds kortsluiting was, Alle draden van de dynamo losgehaald en toen was de kortsluiting weg dus het moest in de dynamo zitten, Deze dus maar weer opengemaakt maar dit overleefden de koolborstels niet, Uiteindelijk bleek dat er een stukje isolatieplastic bij de diodebrug miste. Dit gemonteerd en nieuwe koolborstels er in gesoldeerd en de dynamo weer gemonteerd maar deze bleek maar 12,2 V te laden, Te laag dus, Gelukkig was er enkele jaren geleden nog een Hyundai Galloper van GFA gedemonteerd, Het motorblok lag inmiddels op een andere school maar deze is identiek aan die van de Pajero, Dus de dynamo van deze gemonteerd en deze laadde uiteindelijk wel goed bij, Nu de auto eenmaal goed bijladen zagen we dat de diesel retourleiding lek was, Deze was gescheurd, Deze dus laten solderen op een andere afdeling van het GTTI, Hierna de auto weer even laten te draaien om te kijken voor lekkage kwam het volgende probleem weer naar boven. De waterpomp was lek dus deze kon ook weer vervangen worden, Ondertussen is Nick in deze week bezig geweest met een lekkage aan het differentieel van de Brandweerwagen. In eerste instantie dachten we dat deze lekkage uit de keerring van de aandrijfas kwam dus deze laten meekomen met Nick zijn ouders vanuit Nederland, Maar later bleek dat de lekkage kwam  van een stalen pakking tussen het differentieel huis en het lager, Maar omdat een goede lagertrekker ontbreekt moest alles op Beun de haas manier gedemonteerd worden, En hierbij heeft de stalen pakking veel schade opgelopen dat deze zeker weten niet meer afdicht en zie in Afrika zijn deze niet te krijgen. Dus de pakking maar weer recht gevijld, Hoop vloeibare pakking er tussen. En aangebracht was deze het hele weekend laten uitharden. Na de standaard evaluatie op vrijdagmiddag zijn we met 5 auto’s vertrokken naar de Casamance ( zuidelijke deel van Senegal )om daar het weekend door te brengen en Senegal te zien. Hier is het een heel ander gebied als in Gambia, Veel groener en warmer, Hier in het weekend genoten van het strand en de zee.

Stage week  1 in Gambia  28 februari t/m 6 maart

Maandag 28 Februari
Vandaag hadden we een rustdag na de reis. Dus eerst rustig uitgeslapen en onze spullen bij elkaar gezocht want deze lagen nog verspreid over diverse auto’s.  Nu hadden we weer alle spullen bij elkaar. Hierna verder beetje omgeving verkend,  Gambiaanse simkaarten gehaald en de nodige boodschappen gedaan. S’avonds hebben we het Gambiaanse uitgaansleven verkend. Dat is toch wel heel anders dan in Nederland. Mensen stappen veel sneller op je af om een praatje te maken. Maar naar verloop van tijd vinden veel van de Nederlandse mensen dit toch zeer irritant

Telefoonnummer zijn nu

Nick  00 220 788 92 42

Jarco 00 220 788 90 81

Dinsdag  1 maart

Vandaag is de echte stage begonnen. We moesten om 10 uur in het Tanje Youth center zijn ( Mede door GFA opgezet paar jaar geleden ). Bij deze ontmoeting waren alle studententeams en de leraren van de scholen. Hier moest iedereen een korte presentatie houden over zijn voorbereidingen en de reis naar Gambia toe. Nadat dit gedaan was werd je voorgesteld aan de leraren van de school waar je les ging geven. In ons geval is dit het Gambian Technical Training Institute Serrekunda ( Afgekort GTTI ). Na deze meeting kon iedereen bij de container welke verscheept is vanuit Nederland voor met computers, schoolspullen en lasapparaten per team 2 computers ophalen voor de school waar je les gaat geven. Nadat dit was gebeurd zijn we naar onze school vertrokken en hebben daar een rondleiding gehad. De school waar wij zitten is 1 van de voornaamste technische scholen in Gambia. Met een Smederij, Metaalbewerking, Houtbewerking, Electro, Meubelmakerij en uiteraad een Automotive afdeling. Na deze rondleiding zijn we na geluncht te hebben weer vertrokken naar de compound

Woensdag 2 maart

Om 9 uur gestart op de school met een introductie aan de directeuren van de school en hierna hebben we met het hoofd van de afdeling Automotive besproken wat onze taken zijn en hoe deze uitgevoerd dienen te worden. Onze lesdagen zijn van 9:00 tot 15:00 met daartussen in totaal 5 kwartier pauze.  Na deze bespreking zijn we voorgesteld aan onze groep leerlingen en zijn gelijk begonnen met lesgeven om te bepalen wat hun niveau is. Aangezien wij elektro als hoofdtaak hebben met daarbij nog bijtaken zoals preparatie van ambulance, brandweerwagen etc. Hebben wij hierover lesgegeven. Ons viel op dat de echte basis kennis van de elektro te weinig is om goed praktijk te kunnen geven. Want iedereen kan wel meten maar het beoordelen van de meetresultaten is de kunst.

Donderdag 3 maart

Om te beginnen hebben we de groep in 2en gesplitst . Dit omdat het onmogelijk is met 10 man praktijk te doen,  terwijl er nog 20 man in de werkplaats lopen. Want er zitten nog 2 teams op het GTTI. Team Roma for Africa deze doen wieluitlijning. En Team LDG Management. Deze moeten het onderhoud aan diverse landcruisers gaan verzorgen welke eerdere jaren gedoneerd zijn door GFA en de Westland Cruisers en andere stichtingen en leerlingen leren over gezette onderhoudsintervallen. We hebben de verdeling gemaakt dat ik ( Jarco ) het theoretische gedeelte oppak en Nick en praktische en zo wisselen we elke dag de groep om zodat ze allemaal de zelfde lesstof krijgen

Vrijdag 4 maart

Vrijdag is een korte dag. Omdat het grootste deel van het land islamitisch is hebben de scholen op vrijdag middag vrij vanwege het Bidden in de moskee. Hier gewoon weer de standaard lessen over elektronica gegeven en Nick is bezig geweest aan een Mitsubishi Pajero van de stichting want deze had startproblemen. Na enig onderzoek bleek dat het gloeirelais geen hoofdstroom kreeg dus werden de gloeikaarsen niet bekrachtigd

Zaterdag & Zondag , 5 & 6 Maart

Allebei de dagen lekker uitgeslapen en  genoten van de zon op het  strand en lekker ontspannen en uiteraard het uitgaansleven opgezocht

Stage week 2 in Gambia  7 t/m 13 maart

Maandag 7 maart

Nick ging vandaag zijn rijbewijs regelen voor de brandweerwagen. Want de mannen die namelijk de vrachtwagen hier hadden gebracht zijn inmiddels al weer terug gevlogen en niemand verder van de stichting heeft grootrijbewijs terwijl de vrachtwagen nog wel helemaal nagekeken en gerepareerd moet worden. Ook Max ( team motorhead ) had het rijbewijs nodig voor de motoren om deze te kunnen voorbereiden voor ze gedoneerd worden. Na even overleggen door Alhagie ( eigenaar van onze compound en contactpersoon voor GFA in Gambia ) met de chef van de politie was dit zo geregeld. Kan allemaal hier in Gambia zo. Het rijbewijs is een stukje papier met naam en telefoon nummer van de politie chef er op. Ondertussen heb ik ( Jarco ) lesgegeven over de elektronica aan onze hele groep. Nick heeft daarna de brandweerwagen naar het GTTI gereden maar hierna was het nog beetje discussie met de brandweercommandant en moest deze weer terug.

Dinsdag 8 maart

Zoals standaard de groep weer in 2en gedeeld en is Nick aan de Mitsubishi Pajero verder gegaan. Hier was intussen nieuwe bedrading voor geregeld en mee proef gereden en toen bleken dat de verstuivers en de dynamo ook kapot waren. Deze moeten dus ook worden vervangen/ gerepareerd voordat de auto helemaal klaar is. Ondertussen is LDG management bezig geweest met ambulance met het vervangen van de remblokken. De hoofdremcilinder was als slecht maar deze is hierbij helemaal kapot gegaan. Deze moet dus vervangen worden en hier zijn we nog een tijdje mee bezig geweest voor het regelen van een nieuwe maar dit zal nog een week duren voordat deze er is

Woensdag 9 Maart

Geen les vandaag want de Rector van de Automotive afdeling. Dhr. Seydekhan had de naamceromonie van zijn zoontje wat vorige week geboren is. Dit is oude traditie in Afrika dat ze de baby de eerste week nog geen naam gegeven omdat vroeger veel baby’s overlijden in de eerste week na geboorte. En als dan nog geen naam heeft is dat makkelijker te verwerken. Bij dit feest waren circa 50 mensen aanwezig allemaal buren, vrienden. Ter plaatste word dan een schaap geslacht en word dan later bereid voor de maaltijd. Dit is een uitgebreid feest met veel eten, dans wat heel de dag duurt. Na een uurtje of 3 zijn we er weer vandoor gegaan en zijn we nog even wat ga eten want het echte gambiaanse eten beviel ons toch niet echt

Donderdag 10 Maart

Vandaag weer ik weer de standaard electro lessen over serie & parallel schakelingen gegeven en Nick is verder gegaan met de Pajero samen met Robin en Marc omdat deze niet verder konden met uitlijnen omdat de brug kapot was.  Marc heeft de dynamo gerepareerd en Robin is bezig geweest met de verstuivers samen met Nick. De verstuivers dienen vervangen te worden omdat deze een zeer slecht verstuiven. Nick heeft ook een deel van de leerlingen het Common Rail principe uitgelegd

Vrijdag 11 maart

Vandaag  kregen we bezoek van het ministerie van het onderwijs deze kwamen kijken bij onze school terwijl wij ook les gaven. Vandaag maar een korte dag lesgegeven en daarna weer onze wekelijkse evaluatie gehad en hierna hebben we nog genoten van het lekkere weer en s’avonds rondom het kampvuur bij Franco’s Compound nog even wat gedronken. Franco is de broer van Alhagie en heeft ook al een aantal huisjes waar ook een deel van de studententeams overnachten.

Dag 22.  Zondag 27 Februari

Het vertrek stond gepland om 9 uur s’ochtends maar dit liep anders omdat we gisteravond een poging gedaan hadden de Omega V6 te repareren maar dit niet gelukt was omdat deze weer ging koken omdat de koelvin te heet werd. Dus weer de aandrijfas er onderuitgesleuteld en rond half 11 met de V6 gesleepd door de ambulance vertrokken naar Gambia. De weg hierheen was sommige stukken goed maar ook gedurende 80 kilometer zeer slecht met veel gaten, kuilen en hobbels. Onderweg nog 1 keer problemen gehad met de remmen van de V6 dat deze weer gingen koken. Eenmaal aangekomen bij de grens van Senegal-Gambia was alles zo geregeld. Binnen een uur hadden we beide grenzen gepasseerd en konden we snel naar de boot bij Barra toe waar alle andere auto’s op ons stonden te wachten. Toen we aankwamen was de eerste ferry onderweg met de eerste groep auto’s van ons net weg en toen de 2^de ferry aankwam mocht hier maar 1 auto van GFA er op en mochten ineens andere auto’s voordringen ( Schijnt hier vaker voor te komen. Wie meest betaald mag eerst dus gewoon corrupt ) Bij de 3^de ferry konden we met alle resterende GFA auto’s er op. Hier deed zich weer het volgende probleem voor. Tijdens het oprijden van de ferry werdt een Gambiaans busje de boot opgeduwd omdat de motor niet werkte maar ook werkte de remmen niet en deze klapte hierdoor dus achter in de Opel Omega Station ( The dusty dutchman ) Hier was dus weer de nodige extra schade aan de voor en achterkant van de auto. Omdat hier niet geregeld is met schades en de eigenaar van busje weigerde te betalen hebben we zijn rijbewijs en kentekenbewijs ingenomen en dit zal later afgehandeld worden door de politie.  Hierna zijn we door gereden naar Tanje waar iedereen overnacht  ( wel op 3 verschillende plekken ) Hier werden we op Kairoh Garden hartelijk ontvangen door de bevolking welke danste en muziek maakte. Na een maaltijd vertrokken naar onze eigen compound om te gaan slapen.

Dag  21 Zaterdag 26 Februari

Een rare dag. Ik word wakker en de deur van het huisje staat open. Kijk om me heen en merk ineens dat me laptop tas weg is. Eerst zelf maar is het huisje doorzocht en toen Nick wakker gemaakt. Deze miste zijn portomonnee. Wij naar Jan ( leider van de stichting toe). Deze kon ons vertellen dat vannacht door bewaker de inbreker betrapt was en terwijl hij vluchtte 3 tassen had moeten laten staan. Dit waren mijn laptop tas, Harry zijn tas en Milad zijn tas. Een deel had de deur van zijn huisje niet afgesloten en wij hadden hem alleen op dag slot maar deze had hij geforceerd. Na controle bleek er uit deze tassen in totaal 2 camera’s en een aanzienlijk geldbedrag verdwenen te zijn dus dat is weer een flinke domper. Na enige tijd bleek dat er ook bij fransen op de camping spullen gestolen zijn. Hierna aangifte gedaan bij de politie en proberen we toch maar ff te genieten van het mooie weer . Graad of 36 is het hier en morgen naar Gambia toe voor het eind van de reis

Dag  20 Vrijdag 25 Februari

Vandaag eerst uitgeslapen en hierna hebben we ontbeten en onze tentjes opgeruimd. Wat een verschil met mauretanie. Hier veel meer begroeiing in de vorm van bomen enzo. Een prachtig uitzicht. Nog even gekeken bij het water waar honderden krabben liepen.  De eerste planning was om 12 uur vertrekken richting lac rose. Maar doordat we een paar mensen hadden die zich niet helemaal fit waren hadden we besloten direct naar popenguine te rijden. Dit zorgde dat wij een extra rustdag hebben en iedereen op krachten kunnen komen. Onderweg ging het vrij spoedig tot dat het convoi stopte omdat Rowin ( Ingevlogen ) moest overgeven. Toen we daarvoor stopte klapte de radiateur van de Omega  van Roma uit elkaar. Dus dat was weer sleutelen geblazen. Al snel was duidelijk dat het niet ging lukken om dit ter plaatse te maken dus dat werd slepen en hem morgen te maken. Maar omdat deze auto een automaat is en gebonden is aan een maximaal aantal kilometers om te slepen hebben we de Cardanas verwijderd. Dit is de verbinding tussen de wielen en versnellingsbak zodra deze verwijderd is geldt deze kilometer beperking niet meer.  Bij het slepen waren de remmen zo warm geworden en omdat remvloeistof niet ververst was deze gaan koken en had het voertuig dus geen remmen meer. Deze dus laten afkoelen en opnieuw ontlucht. Om 10 uur aangekomen op de camping en bij een restaurantje wat gaan eten.

Dag 19 Donderdag 24 Februari

Een Zwarte dag van de reis. Om 6 uur ontbijt om dan om 7 uur te vertrekken richting Senegal. Bij de eerste mogelijkheid om te tanken heeft iedereen ze brandstof tanks gevuld en zijn we vertrokken richting de grens. Om 1 uur nog een pauze gehad voordat we de laatste 80 kilometer voor de grens gingen rijden over onverhard terrein. Het eerste stuk was gewoon hard zand met af en toe een beetje hobbels. Op een gegeven moment na een heuvel hoorde ik de auto bonken en ben ik gestopt want ik vermoedde dat een bodemplaat loszat. Maar toen ik wou kijken zag ik dat de auto met zijn achterkant op de grond lag. Dus het was goed mis. Inmiddels waren de andere auto’s ook gearriveerd. Toen hebben we de auto grotendeels leeggeruimd en de auto opgekrikt en het linker achter wiel verwijderd. Toen kwam de ravage naar boven. De bevestigingsbout van de schokdemper is waarschijnlijk iets losgelopen en heeft toen heel het draad toen uitgebroken en door de beweging van auto was de schokdemper lekgeslagen, Remleiding kapot geslagen en de Ashoes van de Homokineet was verdwenen. En tevens door de zware belading op de rechterkant nu was deze bout ook krom geslagen. Toen zakte ons de moed in de schoenen. Om dit in Nederland allemaal weer goed op te knappen is een tijd werk en een hoop geld en hier al helemaal. Toen is besloten de auto leeg te ruimen en achter te laten. Deze zal later worden afgesleepd naar de school in Nouadibhou dit wordt geregeld door onze gids. Eenmaal ingestapt in andere auto’s zijn we via hobbelige wegen vol met wasborden naar de grens met Senegal gereden. Hier was het vrij snel geregeld met het uitschrijven van de auto Nick zijn paspoort. Hierna zijn we doorgereden naar de grens met Senegal. Hier hebben we enige tijd moeten wachten voordat alle voertuigen en personen werden toegelaten maar eenmaal door de grens heen moesten we nog 80 kilometer rijden naar de Zebrabar onze slaapplaats. Eenmaal hier aangekomen onze tent opgezet want de bungalows waren bezet en maar een potje eten gemaakt en een paar biertjes gedronken na deze dag

Dag  18 Woensdag 23 Februari.

Om 8 uur ontbijt want om 9 uur zouden we vertrekken richting Nouakchott. Dit werd wat later vanwege problemen met de Ambulance. Deze kreeg geen diesel en wou niet aanslaan. Nadat dit was opgelost zijn we vertrokken. Onderweg weer het standaard landschap. Zand, zand, zand en nog is zand. Onderweg geen problemen gehad en toen we aankwamen bij het hotel in Nouakchott bleek dat er te weinig kamers waren. Dus hebben Nick en ik maar ons tentje opgezet.

Dag  17 Dinsdag 22 Februari.

Vandaag gaan we een technische school in Nouadibhou bezoeken.Deze school is de op 1 na grootste van Mauritanië 3 jaar geleden is hier een Daihatsu Rocky aan geschonken omdat de tussenbak hiervan kapot was. Dit was ongeveer 80 kilometer rijden vanaf onze slaapplaats. Eenmaal hier aan gekomen werden we hartelijk ontvangen en hebben we een rondleiding gehad door heel de school heen. Hier word voor allerlei technische aspecten lesgegeven. Autotechniek, Houtbewerking, Metaal bewerking, Electrotechniek en nog veel meer. Ons viel op dat er mooie apparatuur staat maar deze niet gebruikt wordt zo te zien aan de laag stof die er op ligt en dat bijv. bij metaaltechniek en houtbewerking mooie goede machines zijn maar er lagen geen materialen om wat te maken. Dus wij denken dat het hier mee mis gaat. Omdat de docent niet weet hoe de apparaten werken. Kan hij het niet uitleggen en worden ze niet gebruikt. Hierdoor krijgen de leerlingen hier geen kennis van. Na het bezoek aan de school nog even langs de kust gereden en bij een Park gestopt. Hier zouden zeehonden te zien zijn alleen waren deze er niet. Wel hebben aantal mensen nog een frisse duik in de zee genomen. Eenmaal terug gekomen op de slaapplaats stond er een schaap bereid en al klaar waar iedereen zijn stukje vlees van af moest halen. Vanwege ons bezoek was er s’avonds een feest georganiseerd met dans en muziek waar diverse hoogwaardigheidbekleders waren en dit is ook nog op de mauretaanse TV gekomen.

Dag  16 Maandag 21 Februari.

Vandaag om 8 uur vertrokken richting de Mauretaanse grens. Hier kwamen we om kwart over 9 aan en het Marokkaanse gedeelte zou om 9 uur open zijn maar was het nog niet. Hier nog een tijd gewacht maar om 12 uur konden we Marokko uit. Hierna kwam er 4 kilometers niemand land. 1 grote hobbelweg met aan weerzijde autowrakken welke zelf een nieuwe weg wouden vinden maar een landmijn tegen kwamen. Dus een alles behalve een stuk waar je wil dat je auto kapot gaat. Terwijl Nick reedt zegt hij ineens van temperatuur schiet omhoog. Nog voor we konden stoppen een doffe knal en grote stoom wolk. Eenmaal de kap open bleek dat de slang van de radiateur geklapt was. Deze hadden we gelukkig bij ons en hierna het koelsysteem weer gevuld. Tijdens het vullen bleek dat de Viscovin kapot was ( Viscovin is koelvin welke door siliconenvloeistof bediend wordt en zo de radiateur koelt). Hier zat een mogelijkheid in om deze constant door te verbinden maar deze werkte ook niet meer dus doormiddel van een boormachine en 2 parkers kunnen maken dat de vin constant door verbonden was. Toen dit weer gemaakt was kampte Team Motorhead (Opel Frontera) met een brandstof lekkage. Deze was niet zo makkelijk op te lossen en dus hebben we de auto maar gesleept. Later bleek dat een slangenklem bij retourleiding van tank was losgeschoten Hierna de mauretaanse grens gehad en verder gereden naar Camping Auberge in Boulenoir.Hier was legerbewaking door iets van 40 militairen met 5 pickups met daarop .50 mitrailleurs. Door de hitte had iedereen dorst dus er stond drinken klaar. Tegen de avond is er met alle 4×4’s van de hele groep een rondrit gemaakt door het dorp. Wat een verschil met marokko. Nog veel armer dit land. Na terugkomst stond er Couscous klaar wat erg goed smaakte. Voor ons was een kamer waar we konden slapen maar hier kropen zoveel beesten over de grond dat we maar besloten hebben om in andere kamer te slapen met onze stretchers.

Dag 15 Zondag 20 Februari

Om 8 uur opgestaan en begonnen aan de BMW. Na enig zoeken bleek dat de tankvlotter ( welke het de hoeveelheid benzine in de tank aangeeft) door een klap op de onderkant van de tank aan de bovenkant door het deksel heen gebroken was. Deze los gehaald en weer terug geplaatst maar omdat door klap de tank vervormd was past deze niet meer goed. Dus met tape een huls gemaakt en deze volgespoten met vloeibare pakking zodat dit weer dicht was. En besloten dat we de tank niet te vol zouden gooien. Hierna weer door het standaard Marokkaanse landschap gereden richting het hotel. Hier nog alle tanks volgegooid omdat dit goedkoper was dan Mauritanië. € 0,69 eurocent per liter ten opzichte van € 1,00 per liter benzine

Dag 14 Zaterdag 19 Februari

Vandaag stond op de planning om van Boujdoer naar Dakhla te rijden. Voor vertrek nog even getankt en toen stroomde bij de BMW hadden we een brandstof lekkage, Deze was even hevig maar daarna stopte deze weer dus we vermoeden de vulpijp. Dus maar gaan rijden want in Dakhla zouden we een rustdag hebben. Ongeveer 300 kilometer gereden lang door de woestijn over een asfalt weg met links en recht alleen maar zand, zand en nog is zand. Eenmaal aangekomen in Dakhla hadden we een klein kamertje met 2 bedden. Dus even een potje gevoetbald en besloten dat we morgen naar de BMW gingen kijken en daarna naar een hotel 80 kilometer voor de grens met Mauritanië zouden rijden en hierna maar gaan slapen

Dag 13 Vrijdag 18 Februari.

’s Morgens heerlijk rustig wakker geworden, beneden wat ontbeten en zijn we naar de plaatselijke bank gereden om wat geld te wisselen. Dit ging allemaal prima en later zijn we onze reis vervolgd. Vandaag zouden we 400km rijden richting Boujdoer. Hier reden we op het kampeer terrein, en na exact 10seconden hadden we al besloten dat we een kilometer terug zouden rijden en hier een hotelletje op zouden zoeken. Hier hebben we internet, een goede douche en een lekker bed.

’s Avonds hebben we echt super goed gegeten, kipstukjes met tomaten compote en een paar heerlijke stukken brood. Eten was goed gekruid, en we hadden een portie naar onze wensen! Veel! Mensen hebben we 100Dirham fooi gegeven, dat is voor ons ongeveer 9 euro, maar voor hun betekent dat ongeveer12 broden, dus ga maar na.

Dag 12 Donderdag 17 Februari.

Vandaag kregen we een hand van Peter Buitelaar. Deze had van de stichting Go for Africa te horen gekregen dat we niet verder gingen met zijn route. De auto’s gingen te veel kapot en de pistes waren gewoonweg te zwaar om te nemen met een volgestouwde BMW. We konden wel juichen, wat een goed gevoel en het nam ontzettend veel spanning weg. Na het afscheid van Peter werd voor ons de dag duidelijk gemaakt, we zouden een makkie krijgen! 300km asfalt weg rijden, wat politieposten waar we onze formulieren af moesten geven, en daarna lekker slapen in een hotelletje aan het strand!

’s Middags zijn we op tijd aangekomen, en hebben we met z’n 8en gezellig gevoetbald op het strand, en we zijn heerlijk uitgewaaid. Later zijn we met z’n 10en wat gaan eten in het hotel-restaurant. Jarco had de (koude) spaghetti, en ik had de vis schotel. Nou het was beide geen succes, en ook zeker niet genoeg vullend wat ’s avonds hebben we de patat pan gepakt en zijn we op het balkon patatjes wezen bakken haha!

Daarna hebben we met z’n 8en nog naar een stuk cabaret gekeken van Jochem Meijer, hier hebben we verschrikkelijk om gelachen en later zijn we gaan slapen.

Dag 11 Woensdag 16 Februari.

Na met veel pijn en moeite de tent en slaapzak in het veel te kleine zakje te hebben gekregen, zijn we uit de oase vertrokken en zijn we de, volgens Peter, betere pistes gaan bekijken. De eerste 150meter zag er prima uit, dus wij zijn er vol goede moed opgereden. Na ongeveer een kilometer of twee reden Robin en Marc hun bodemplaat er alweer compleet onder vandaan, dus hun moesten bijzonder goed oppassen nu. Na een kleine 500meter hoorde ik een klap onder onze auto vandaan komen. Nadat Jarco eens goed had gekeken waren we niet zo heel blij. We hadden ons differentieel lek gereden.

Als je naar ons differentieel kijkt, zie je de klok, deze is van staal, maar daar zit een aluminium aanbouwplaat tegenaan geschroefd. Hier stak waarschijnlijk een klein randje van uit, en dit is geraakt door een steen en heeft een hele open hoek geslagen. De olie drupte er met een flinke vaart uit, en hier wilde we niet mee doorrijden. Dit hebben we kunnen repareren met wat kneedbaar staal, nieuwe cardanolie erin gedaan en een uurtje later hebben reden we weer verder. Ik moet zeggen dat ik het geen comfortabele rit vond, je zit toch heel de tijd met een flinke spanning omdat je bang bent het kapot te rijden.

’s Avonds aangekomen in het hotel hebben we allemaal eens lekker een paar biertjes gedronken om van alle ellende af te komen. Ook hebben de meeste even met thuis gepraat via de telefoon en zijn we daarna heerlijk in slaap gevallen.

Van het kapotte differentieel hebben we geen foto’s zelf maar deze komen nog van andere uit onze Groep

Geschreven door Nick

Dag 10 Dinsdag 15 Februari.

Vandaag zouden we over asfalt rijden naar de stad Tata, hier zouden we fourageren(eten en drinken inslaan), en zouden de auto’s/banden gerepareerd worden. Hier kwamen we bij een hele kleine garage aan, welke ook kon lassen! Helemaal goed! Eerst de plaat van de Omega 2.0 gemaakt, deze hadden ze zo strak opgehangen dat het carter er tegen aan trilde. De Omega V6 heeft zelf wat in elkaar geknutseld met tie-wraps, en wij hebben 2 plaatje tussen de bodemplaat en het chassis laten lassen, zodat de bodemplaat niet verder omhoog kon komen en de aircoventilator niet verder naar de condensor kon komen. Auto deed het weer prima en we konden verder rijden naar een prachtige oase met een rivier, hier hebben we zelf heerlijk eten gemaakt, en zelfs patat gebakken! Hoe? U neemt een zak aardappelen en een grote omvormer. Een ander team neemt een frituurpan en vloeibaar frituurvet, en voíla!

Hierna nog even met z’n alle gekaart en gezellig wat gedronken. Lekker geslapen en het was lekker rustig.

Geschreven door Nick

Dag 9 Maandag 14 Februari.

Valentijnsdag. Als het goed is wordt mijn vriendin vandaag verrast met een mooi boeketje en een gedichtje van de plaatselijke bloemist. Veel tijd om hierbij na te denken was er echter niet, aangezien we nu de grote test kregen of de auto’s goed genoeg geprepareerd waren! Aangezien Robin en Marc al eerder hun bodemplaat los hadden gereden, zaten hun wat meer in de war dan dat Jarco en ik dat hadden.

Na een paar kilometer hadden we het echt al compleet gehad met Peter Buitelaar. Deze man had voor de Stichting Go for Africa een mooie 2WD en 4WD route uitgestippeld, door een beetje zand en wat rotsen heen. Prima te rijden volgens hem. Nou na 2 lekke banden, 2 bodemplaten minder en bij ons een krom chassisbint, waren we het totaal niet met hem eens. Nadat we gevraagd hadden bij andere groepen kwam hetzelfde iedere keer naar voren, deze route is auto/motorfiets slopend. Iedereen zat in de stress of de auto het wel zou redden, en als Peter er dan ook nog hele bijdehante grapjes bij maakt, wordt je de man snel beu.

’s Avonds kwamen we in een heel klein stadje aan, hebben we nog een overleg gehad met Jan over hoe we het nu verder aan zouden pakken. Daarna een tentje opgezet en in een hele winderige omgeving geslapen. Ik was blij dat ik m’n tent had vastgebonden aan de ambulance, zo wist ik zeker dat ik niet weg zou waaien.

Geschreven door Nick

Dag 8 Zondag 13 februari

Deze dag konden we rustig aan doen omdat we maar 180 kilometer hoefden te rijden naar Quarzazate. Dus eerst uitgeslapen en toen na het ontbijt in het hotel nog even naar de BMW gekeken want de trilling was nog steeds niet weg. Eerst dachten we dat het in het hitteschild rond de katalysator zat omdat deze los was maar nadat we deze er onderuit gehaald hadden bleef de motor nog trillen. Na enig zoeken bleek dat niet in uitlaat zat en zaten we te denken of het niet in de motorsteunen zat. Deze waren  ook nog goed, Toen gingen bij Nick en mij (Jarco ) het lampje branden en keken naar de bodemplaat en daar was de boosdoener. Er was een steentje tussen het carter van de motor en de bodemplaat gaan klem gaan zitten waardoor deze alle trillingen van motor aan de auto doorgaf. Dus deze er tussen uit gehaald en toen was de het trillen van de auto over dus probleem weer opgelost. Hierna weer door de woestijn richting gezet naar Quarzazate. Daar aangekomen een hotel gezocht en nog even wat aankopen gedaan voordat we morgen de Sahara intrekken voor 5 dagen dus zullen er even geen updates geplaatst worden Dus even een dagje rustig aan gedaan weer

Vandaag hebben we 185 Kilometer gereden

In Marrokko hebben Nick en Ik  andere telefoonnummers i.v.m. telefoon kosten en bereikbaarheid onderling. De nummers zijn

Nick       +212616422340

Jarco     +212616422341

Onze track & tracé systeem heeft problemen met de bereikbaarheid van het GPRS systeem. Hierdoor worden de gegevens verzonden. Maar om ons te volgen kan ook op www.goforafrica.nl de GPS van de ambulance gevolgd worden en hierbij rijden wij in kolonne dus geeft ook onze positie weer.

Dag 7 Zaterdag 12 Februari

Vandaag om 8 uur ontbijt gehad in het hoteltje. Hierna nog even bij de BMW gekeken naar de uitlaat. Deze blijkt onder het rijden geraakt te zijn en zit een deuk in en is vervormd dus kwam tegen onderkant van de auto aan. Deze weer een beetje recht gebogen en daarna vertrokken richting Errachida om daar te kiezen hoe de route voor de rest van de dag verder zou lopen. Het hotel was gelegen op bijna 2000 meter hoogte dus was er weinig begroeiing en lag er zelfs nog sneeuw. Terwijl  we de afgelopen dagen al in de korte broek liepen. Zo zijn er dus grote verschillen in de temperaturen. De weg leidde door het laatste stuk van het rifgebergte en later zijn we het Atlas gebergte ingereden. Want een verschil met het begin van Marokko wat zeer groen was met veel bomen. Hier alleen maar grote vlaktes en bergen met zand en heel veel stenen en woestijngras. Dus eigenlijk een echte woestijn waar we in reden. Hier de eerste dromedarissen al weer gezien. Schijnt volgens de mensen uit kolone welke eerder in de Nevada woestijn geweest zijn er erg op te lijken. Aangekomen in Errachida, hebben we besloten om in de omgeving van Goulmima een hotel te zoeken. Uiteindelijk werd dit een hotel in Tinghir. Hier bij een plaatselijk tentje kalkoen van de gril gegeten met patat smaakte weer zeer goed. Hierna heb ik (Jarco) met Wouter (team motorhead) nog even over de plaatselijke markt lopen. Wouter is namelijk opzoek naar een gewaad waar een deel van de bevolking inloopt maar hebben deze nog niet kunnen vinden. Morgen rustig aan naar Quarzazate rijden en daar water en brood inslaan om dan voor 5 dagen de Sahara in te trekken.

Vandaag hebben we 345 Kilometer gereden